21-07-04

Rota by night...

Andalusisch stadje aan de Atlantische Oceaan dat overloopt van romantiek. 's Morgens zachtjes ontwakend, rekt zich uit, kijkt op naar de hemel en z'n opkomende zon... Rota, stadje onder een zinderende zon, doezelt weg door de warmte, houdt siësta na 't noenuur tot in de vooravond... Stille stegen, blakende hitte, fel licht weerkaatsend op witgekalkte gevels van hun casa's... Ontwakende bewoners, zo rond de klok van zessen 's avonds, vol energie, de avond en nacht induikelend. Levendig als nooit eerder op de dag, rondtoerende auto's, uitgerust als ware disco's met alles erop en aan, blitse en slalommende scooters tussen 't gewoel... Smalle overbevolkte stegen met volk van alle slag: moeders met kinderwagens, jonge zwangere vrouwen met nauwelijks bedekte buiken vol ongeboren leven, drukpratende families op overvolle terrassen van tapasbars en cafetaria's, luidruchtige dialogen, kauwende knabbelende monden, graaiende handen tot stuk in de nacht. Hier en daar schorschreeuwende kooplui, die met man en macht hun waren aanprijzen. Op de Plaza de Cantera speelt een salsa-band en de menigte geraakt onder invloed van het opzwepende ritme...De eerste rijen wiebelen verleidelijk mee op 't tempo, schouders schokken, heupen wiegen sensueel... Rota by night...Bij 't ochtendgloren, rond de klok van zeven, keren de laatste jongeren terug uit het stadsmidden. Ze zakken af naar 't boulevard aan de zee, kruipen op het keermuurtje en discussiëren luidruchtig verder, 't liefje tussen de benen gekneld, onbewust haar schouders strelend...Even later zijn ze verdwenen. Net op tijd, de guardia civil toert langzaam rond door de havenbuurt, langs de zeedijk, zorgend dat de rust weerkeert, alvorens de stad bij 't eerste zonnegloren weer ontwaakt...

22:20 Gepost door Roos | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Gibraltar

Stukje land, annex van het grote Siberische schiereiland. Lapje grond met een overdonderende, geschiedkundige achtergrond. Herberg voor 16 diverse religies. Metropool met een waaier van nationaliteiten: Joden met keppeltje, gesluierde Indische schonen, trotse Spanjaarden, luidruchtige Italianen, aangespoelde Marokkanen, Engelse gentlemens, kritische Amerikanen, zelfs Spanglische mannen en vrouwen die luisteren naar namen als Peter Gonzalez en Mary Conchilla... Stukje rots met groene landschapstaferelen en wereldbefaamde apen, steile rotsflanken, Moors kasteel, indrukwekkende grotten, mysterieuze gangen uit woelige oorlogsperioden... Hier adem je een sfeer die niet te beschrijven is, een mengelmoes van emoties die je moét voelen, een krioelen van mensen alle slag dat je moet aanschouwen... gezeten van op een terrasje op het Casemates Square. Gibraltar, stukje Engeland in 't Zuiden, stukje paradijs voor beperkte tijd...

21:26 Gepost door Roos | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Momentopnames

Vandaag zag ik paarden dansen, keek ik me de ogen uit naar dingen waarvan ik niet vermoedde dat ze bestonden, dat ze konden...'k Heb met groeiende bewondering en waardering toegezien, hoe mens en dier één waren op een ultiem moment en dit toonde aan zoveel mensen... Een schouwspel zonder weerga... 'k Zag zigeuners dansen vol overgave en passie -flamenco noemen ze dat hier- mannen en vrouwen die zo intens de muziek beleven, dat ze zichzelf in trance brengen. Ze voeren je mee op onzichtbare golven van romantisch sensueel genot. Je verstaat geen jota van hun taal, maar hun lichaam, hun gebaren, vertellen je de emoties die diep uit hun hart opborrelen...en je vergeet wie je bent, waar je zit... Je fixeert je volledig op hun expressie...Plots floept de schelle verlichting aan, voorstelling gedaan... Luttele minuten later zijn de dansers, gewone mensen zoals eender wie... De betovering is gebroken, 't gewone alledaagse gaat voort...

20:48 Gepost door Roos | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Vakantiedromen

Terrasje bij the pool, alleen met boek, pen en papier. Je slaat de gang en wandel gade van al wat beweegt rond 't water... Je dagdroomt voor je uit over honderd en één dingen...Knappe kerels passeren de revue : bruingebrande torso, smalle taille, donkere haren of haren van vloeibaar maanlicht en bovendien zwarte of blauwe kijkers, die trachten je belangstelling te wekken... De finesse ontgaat je echter. Je droom reikt verder dan dit terloopse vertoon... Je zeilt in gedachte weg, genietend van een sterke schouder waar je hoofd kan op rusten, denkend aan héél zacht strelende handen, die je huid prikkelen en vooral....mmm...opgaande in de aandacht voor wat je zegt en wat je voelt, genietend van een goed gesprek... Plots...een schaduw valt over je heen..."Koffie?" "Ach ja, graag. Eh,..hoe was 't?" Een onverstaanbaar gebrom, wat stoelengeschuifel...Oeps, weg gedroom, hello reality...

20:19 Gepost door Roos | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Andalusische romantiek

Vliegtuig aan de grond, je wist niet eens dat een omgeving, een streek als deze bestond... Alles druipt hier van romantiek, de lucht is zwanger van passie en sensuele vurigheid. Oude historische binnenstad die je doet wegdromen, zwoele avonden, hete nachten doen je intens verwachten...De maan is je gezel als je kuiert over 't boulevard, na 't zien van een fascinerende zonsondergang. Je hand tast en zoekt de hand van je geliefde, je greep is heet en drukkend en zonder woorden tracht je te uiten, wat in je hart en lijf niet meer is te stuiten... De drang borrelt op, alle remmen vallen bij je weg. De wolk die je draagt, is licht en zweeft, je voelt je "no-limits", je verlangt, je body hunkert en smeekt... Achteraf, als je ontnuchtert, besef je dat je mogelijks overdreef. Je ging waarschijnlijk over de schreef...Gelukkig bleef er iemand rationeel. Zo blijft je leven misschien hard...doch helder...reëel...

19:55 Gepost door Roos | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-07-04

Marc

Tot mijn spijt nam je geen afscheid. Je briesde en blaasde als een wilde stier naar mij...Waarom? Ik heb alle hens aan dek gehesen om je maat, je vriend te wezen...'k Heb je steeds mijn beide handen gereikt in goede en kwade momenten. Waarom?... 'k Begrijp je frustratie, 'k begrijp het menselijk aspect aan het geheel,maar...waarom ik? Je bent aan rust toe, aan vakantie, da's zeker... En toch voel ik me geraakt, gekwetst...heb ik dit verdiend? ...Ondanks dat, kan ik je goede, je sterke kanten niet negeren..ondanks dat zal ik bij een weerzien je opnieuw accepteren zoals je bent: eerlijk, verdoken goedhartig, ...opzettelijk ruw gebekt, wisselvallig humeurig... Ach ja, wie weet hoe jij over me denkt...?

07:07 Gepost door Roos | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-07-04

Even er tussen uit...

Gedaan met jagen, Niemand meer die komt klagen...Even uitwaaien.Even het rad in slow-motion doen draaien...Wandelen, zonnen, genieten,luieren.Langs de waterkant kuieren...Zalig dagdromen.Over wat er was, wat er is en wat kan komen...Even een fantasiereis.Naar een utopisch irreëel paradijs...

18:16 Gepost door Roos | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |