25-09-08

Visuvio

Terras op 1000 meter hoogte. Zachte bries die de overweldigende geur van bloeiende brem meevoert. Slierten hagelwitte sluierwolken drijven voorbij en de zon speelt een spel met hen. Vanachter m'n donkere zonneglazen geniet ik van de sfeer, de drukte, het komen en gaan van bezoekers... Bezoekers uit alle windstreken die naar deze unieke plek komen... Ongeveer 300 meter hoger vinden zij een plaats, die sommigen ontzag inboezemt, anderen opwindt en hier en daar een enkeling een greintje angst bezorgt... De meesten klimmen gewoon omhoog om 't mysterieuze te aanschouwen, plaatjes te schieten en een steentje op te rapen als souvenir... En als de verwachtingen zijn ingelost, de realiteit terugkeert, genieten ze nog even van het benevelde, gesluierde panorama van de baai en stad, die aan de voet van dit alles, er als een postkaart bijligt...Al schuifelend keren ze terug, over de verraderlijke grindweg, naar het terrasje waar ik wacht op m'n kompanen. ... Een hand op m'n schouder, blinkende ogen... En? Hoe was ‘t  daarboven?... De max jong!..Maar nu heb ik dorst... M'n schouders verbrandt door ‘t kleine uurtje terrasbezoek, m'n geest gevuld met prachtige frases om deze unieke momentopname te verwoorden. Terugkuierend naar de bus, babbelen ze erop los... Einde bezoek Visuvio.

 

j0395947

21:31 Gepost door Roos | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.