15-01-09

Gevoel zonder inhoud...

Door een grijs en somber wolkendek breekt de zon zo nu en dan eens door. Flarden helder licht geven dan even wat kleur en uitstraling aan dit januari-landschap... Het grasveld achter 't huis ligt er geel en vaalgroen bij... Triestig... Net of het ook geen zin heeft om te groeien... De hagen en hekken staan er kaal en bibberend bij... Hier en daar springt er een eenzame vogel van tak tot tak, uitkijkend naar iets eetbaars... De stilte heeft iets beklemmends, iets voelbaar pijnlijk... iets onheilspellend... Terwijl de woorden en zinnen uit m'n vingers vloeien en vorm geven aan een tekst op het oplichtend scherm, hoor ik op de achtergrond melancholische muziek... Tonen en klanken die beter dan welk woord ook, expressie geven aan m'n gemoed... Ik heb vannacht voor de eerste keer in lange tijd doorgeslapen. Werd wel wakker met hoofdpijn, maar ach dat ben ik gewoon... Voel me rustiger, kalmer, meer gelaten dan voorheen... De pillen doen dus hun werk...

'k Heb zelfs de moed gevonden om me te douchen en fatsoenlijk te kleden, iets waar ik de voorbije dagen 't nut niet meer van inzag...

De leegte vanbinnen is echter gebleven... Ik zoek verstrooiing in kleine dingen, maar onbewust dwalen m'n gedachten af... Ik màg gewoon niét nadenken, want peinzen of piekeren staat gelijk aan schreien! Dus plooi ik was, doe ik de strijk, probeer wat administratie te verrichten... Maak ik voor mezelf een lijstje van "nog te doen", zodat de doemgedachten en dooie momenten waarin het naargeestig monster dat me ondermijnt, zo min mogelijk vrij spel heeft...

En toch ontbreekt me de energie van voorheen... Ik ben niet meer dezelfde, niet meer spontaan "myself"... Ik ben mijn vitaliteit - voor zover een 50-jarige die nog heeft - kwijt... Ik heb een uitgehold gevoel, een "laat maar begaan" gevoel... M'n weerstand is gebroken... Waar ik leefde, word ik thans geleefd... Waar ik voelde ben ik op sterven na dood...

Hoe ik dit ooit weer allemaal op de rails krijg?... Ik weet het niet... Of ik nog ooit  "a good feeling" krijg?... Ik weet het niet... Of m'n radeloosheid nog ooit vastberadenheid wordt... Ik weet het niet... Ik weet het écht niet meer...

inzinking

11:28 Gepost door Roos | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.