29-08-09

Een avond in augustus

't Was weer een kwakkeldag. Soms warm, soms winderig... Nu en dan een swiep regen... Maar naar de avond toe klaarde het uit. De zon kwam piepen en de vochtigheid in de lucht zorgde voor een plakkerig gevoel in de late namiddag... Ja, zo kan je blijven klagen, hoor ik je denken. Misschien heb je gelijk, misschien ook niet. Want wees eerlijk, géén kat die gelooft dat je alleen van 't weer chagrijnig wordt... Nee, een boel andere dingen en dingetjes spelen een even grote rol in je gemoedstoestand... Je jongste die geen woord zegt, die je ziét denken, maar die steevast antwoordt als je wat vraagt: Niks. Je halve trouwboek die niet eens ziet dat je kapsel is veranderd... Het verkeer dat vol weekend-rijders zit, waardoor je nog meer vit en kijft... Het ontbreken van aandacht van de mensen om je heen voor jouw problemen, voor jouw akkefietjes... Niemand die interesse heeft voor de uitslag van je doktersbezoek, niemand die er om geeft dat je rug pijn doet, je suiker én je cholestorol te hoog is... Niemand die vraagt of het gaat... "Naar de hel ermee!" denk je. Je kruipt achter je pc en in de beslotenheid van je scherm-gedachte-relatie, spuug je je gal eruit... En de cursor accepteert zonder morren of knorren al je gejammer... Hé...! En het lucht op! 't Is er even af, je hart voelt iets lichter, je gemoed iets beter... En terwijl je schrijft valt zoetjes aan de schaduw van de avond door het grote raam... Windstil, geluidloos... Je overweegt een kaarsepit aan te steken om nog even te genieten van de rust, de kalmte... De lucht is iets frisser, niet zo kleverig warm meer... Dus... misschien toch nog maar een paar minuten genieten van deze late augustusavond... Wie weet wat morgen de dag brengt...

kus_zonsondergang450x282

 

21:00 Gepost door Roos | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-08-09

Zomers Andalusië

Streek vol diversiteiten, vol verrassingen, vol extreem gevoel... Vanaf de vroege morgen geniet je van een ongelooflijke blauwe hemel, doorweven met filigraan hagelwitte wolkjes en een stralende zon die tegen de middag genadeloos wordt... Haar gouden stralen branden op ieder plekje blanke huid. Een zachte zeebries brengt verkoeling voor de zonnebaders... Verraderlijk echter blijkt in 't avonduur, als menigeen z'n huid van roze tot rood gloeit... Je wilt dit land leren kennen, dus stap je in een huurauto en doorkruist de streek... Prachtige zonnebloemvelden flitsen voorbij terwijl de hete asfalt onder de wagen doorschuift... Eindeloze wijngaarden doorbroken door de witgekalkte landgoederen die men hier cortijos noemt. Samen met de zongerijpte zonnebloemen, de dorre groeven, de rijpende katoenplanten, vervolledigt zich 't beeld van wat de landbouw hier voortbrengt. Hier en daar citrusplantages en schaarse groene weidesn waarop de torros grazen... Je rijdt van de kust landinwaarts en spoedig verandert het landschap... Heuvel- en rotsachtig, doorweven met rivieren en riviertjes, meren en plassen. Het schilderachtige tafereel wordt kleurig afgewerkt door de bloeiende witte, roze en lila oleanders die  alles door spikkelen. De zuiderse zon maakt je loom en zorgeloos. In een mum van tijd past de gestresseerde mens zich hieraan aan dit "anders leven"ritme... En je benijdt dit warmbloedig volk om hun andere visie, hun zuiderse spontaniteit, hun gulle vriendelijkheid...En als 's avonds de zon glijdend wegzakt in de zee en de maan haar zilveren licht over de verlaten stranden uitstrooit, voel je diep van binnen de rust in je neerdalen... Je ogen zakken toe en een droomloze, diepe slaap ontspant je lichaam en geest, laadt je energie weerop tot bij 't krieken van de volgende dag...

 

andalusia

17:21 Gepost door Roos | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Sevilla

Vanaf de snelweg zie je de rijzige toren van het Giralda, die als een baken je lokt naar de oude site van deze 700.000 inwoners tellende stad. We parkeren buiten 't centrum. Langs één van de vele bruggen die over de Guadalquivir liggen, steken we de rivier over richting  info-center. Gewapend met een stadsplan, fototoestel en een pak nieuwsgierigheid, trekt ons groepje naar de oude binnenstad. De kathedraal, het Giralda genoemd, overtreft iedere vorm van wonderlijke expressie. Dit is immens! De kunst, 't bouwwerk, de schatten in edelmetalen en -stenen, alles slaat je met verstomming. Uiteindelijk klim je 70 meter hoog, de vroegere minaret, thans klokkentoren in, om er te genieten van een kleurrijk en alles overtreffend uitzicht over de stad. Je daalt af en na een korte lunchpauze, even rond(ver)dwalend in de omliggende stegen, betreed je het Alcazar-paleis. En hier verdwaal je écht: talloze kamers en zalen, gevuld met tastbare herinneringen aan prachtige en minder aangename tijden, schilderijen die gedetailleerd gebeurtenissen weergeven, wandtapijten van Vlaamse wevers (slik, wat ben ik fier !). Filigraan-stucwerk uit de mudejarstijl, uit de tijd dat de stad nog beheerst werd door de Moren. Koepelvormige, bewerkte daken en zolderingen zorgen ervoor dat je sprakeloos wegdroomt. Tenslotte beland je in een labyrinth van betoverende tuinen, vol waterpartijen, geurige bloemen,zoete mirtestruiken, pitoreske prieeltjes, klaterende fonteinen en verzorgde wandelpaden. Onder het beschuttend bladerdak rust je uit op een in mozaïek ingelegde bank, genietend van een zweem jasmijn die je neus prikkelt en je denkt aan de huidige koninklijke familie door wie dit alles als buitenverblijf wordt gebruikt... En je wou dat je voor één keer een prinses was... Maar wie niet hé, in deze sprookjesachtige omgeving?...

 

Sevilla-Spanish-Square

17:09 Gepost door Roos | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-08-09

Avondje stappen

Héél even er tussen uit... Gewoon genieten. Een lekker hapje, goed gesprek, leuk gezelschap.... Yep, de sfeer zit erin. De zomeravonden beginnen te korten, de avonden en nachten te lengen... Ik ga op stap en de maan, gehuld in al haar mysterie, is m'n gids... Kermis op het plein, events achter het gemeentehuis en op de kade. Het volk stroomt toe, het plein voor de stage slibt dicht. Als glibberige alen in een ton, staan we dicht op elkaar te wachten op hét gebeuren van de avond... Om de tijd te doden, speuren m'n ogen de menigte af... Jong en oud - in dit geval meestal oud - wachten vol ongeduld op "the excitement" van de avond... Licht uit, spots aan... The beats zorgen voor de eerste euforie ! Naast mij, een lange magere kerel die zich als in trance (door drank of drugs, wie zal 't zeggen...) beweegt op het rauwe ritme van de rockmuziek. De ogen toe... Armen in de lucht... Let's move it.... De opzwepende songs volgen elkaar in snel tempo op... The performer takes you all the way to heaven... Z'n stem stijgt en daalt, het publiek schreeuwt wild en luid om meer. En het krijgt meer tot ieders vreugd ! ... Géén tijd om te denken, geen ogenblik om te bekomen... De muziek tilt ons op naar hogere sferen... Shake and move, da's alles wat je moet of kàn doen, da's alles wat je nu wilt doen! M'n hart bonst mee met het ritme van de beats, m'n emotie huilt mee met het snerpend geluid van de gitaar... En vanzelf til ik ook de armen op, klap mee op de golven van het geluid... Je lacht gelukzalig, zonder te beseffen dat je lacht... Je geniét van dit spektakel... Je gaat op in de wiegende massa... En er is niks anders meer dan dit ! ... "Thank you and goodnight"... spots uit, lichten aan... M'n ogen doen er zeer van... Back to the ground, back to reality... De nacht wenkt, de slaap steekt de kop op... Ik slenter naar de wagen, rijd op een drafje naar huis, nog half en half high van wat ik zag, wat ik voelde... Slaap zacht, see you later alligator !...

Maan

21:09 Gepost door Roos | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |