05-04-10

Paasmaandag

Half twee... Zoals zo dikwijls zit ik eenzaam en alleen in huis... De wasmachine draait, de droogtrommel maakt de nodige toertjes en ik, ik zoek een uitlaatklep via m'n cursor.Wat voorspeld was als een stralende milde lentedag, is uitgedraaid op een dag die grauw en grijs inzette en nu moeizaam af en toe een zonnestraal laat dwalen over het prille ontluikende groen. De voorjaarsbloemen staan er wat beverig bij... De vogeltjes die in onze tuin huizen, komen nog gewillig pikken in de wintervetbollen... M'n katers liggen lui en loom op de warme keukenvloer of in hun met schapenvacht beklede mand.... Ik heb zin in van alles en in niks... Ik voel me vanbinnen zo down als 'k weet niet wat... Onder andere omstandigheden zou ik zachte muziek draaien, m'n lentespulletjes van zolder halen en het portaal aan de voordeur tooien... Maar ik kan er de inspanning niet voor opbrengen.... Ik zou dringend wat moeten presteren op de hometrainer, maar ook daar heb ik geen goesting voor. Eigenlijk is het niet echt koud hier en toch zit ik te rillen... Lentemoeheid? Burnout? Besluitloosheid?... Ik weet het niet. Verlang naar van alles en naar niks. Niks loopt zoals het hoort. Niks voelt zoals 't moet zijn...Onze zoon is met z'n klasgenoten naar Parijs. Ik mis hem... Ook al zijn we niet hele dagen bij elkaar, toch mis ik z'n aanwezigheid in huis. Morgenavond ga ik mijn belhamel weer afhalen aan de bushalte. Toch iets dat me wat blij maakt, me wat hoop geeft... 't Zal wel weer passeren, deze voorjaarsbui... Morgen schijnt misschien de zon opnieuw...

lente1_1

14:10 Gepost door Roos | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |