03-08-10

Funchal bij valavond...

Terwijl de zon langzaam naar het westen zwenkt en in dalende lijn naar het eindeloze wateroppervlak van de Atlantische Oceaan zakt, ebt de drukte op de kustboulevard weg. Je zit op de robuuste muur, die je scheidt van de woeste golfslag op de rotsen onder je, en kijkt naar de weerspiegeling van het zonnegoud op het rimpelige waterkleed... Een zachte bries blaast de haren uit je gezicht, je geniet van de laatste warmte van het zonnelicht... En terwijl de schemering valt, varen verderop de eerste vissersboten uit... Hun lichtjes dobberen op de donkere golvende poel... Je hartslag past zich aan en klotst mee met de golven onder jou... Een onmerkbare rust vult je ziel... Je kruipt omlaag en gaat de oude stad binnen. Het geroezemoes dat je van ver tegemoet komt, verandert stilaan in een chaotische symphonie, een allegaartje van diverse talen... Her en der zitten er bosjes mensen in pittoreske restaurantjes, op terrassen, in bars of zomaar op de stoep, te bekomen van een warme dag... Elk met hun eigen verhaal... Vanuit de openstaande deuren van de hotelbar galmen de eerste fado’s en het zacht geklater van het kunstmatige watervalletje aan het zwembad, maakt het prentje compleet... Op de rotswand, waar Funchal tegenaan is gekleefd, flikkeren er honderden oranje straatlampen... De oceaan wordt kalmer en over het water deint er een sliert nevel... Morgen wordt het beslist weer een mooie dag...

funchal bij valavond.jpg

15:59 Gepost door Roos | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.