03-05-11

Venetië

Van zodra de wielen van ons vliegtuig grond raken, weten we: het is zover, we zijn eindelijk aangekomen in de meest romantische stad, de stad waar elke vrouw haar hart verliest aan de sfeer en melancholie die ieder palazzo, elk pleintje of plein, eender welk steegje of kanaaltje uitwasemt. Venetië, la dulce bella... We sleuren onze koffers naar de watertaxi en suizen met een verrukkelijke vaart over de lagune naar de kern van de stad. Ogen tekort om al die heerlijke taferelen rondom ons in ons op te nemen, om intens te genieten. Maar geen nood, we blijven vier dagen lang en gaan geen seconde verliezen. Met een zwierige pas stappen we op de aanlegsteiger, nemen we onze bagage bij de hand en na wat over en ’t weer getuur naar onze kaart en de omgeving stappen we brug na brug over, de koffer achter ons aanklotsend, naar het San Marcoplein. De massa overweldigt ons! Opnieuw ogen tekort, maar na enig getreuzel vinden we de passage die ons naar het hotel brengt dat we boekten. En weer blijven de superlatieven in onze droge mond hangen bij het zien van zoveel moois, zoveel charmants. Om wat te bekomen kunnen we in een piepklein gezellig barretje genieten van een glaasje “presecco” met heerlijke hapjes. We merken het direct: we zijn hier in de hemel terecht gekomen. Vriendelijk, gedienstig personeel, een prachtige authentieke Venitiaanse kamer... We wanen ons in de tijd toen zijde, taft en damast rijkelijk werden gebruikt. De muren zijn behangen met prachtige stoffen en zowaar afgeboord met getorste koord! Even verfrissen, wat anders aangetrokken en we gaan aan tafel voor een verzorgd en typisch Italiaans avondmaal. We lopen daarna nog even het San Marcoplein op, langs de kade genieten we van het uitzicht en tenslotte keren we terug langs smalle middeleeuws aanvoelende steegjes naar ons hotel. Het hoeft geen beklijf dat deze drie dames sliepen als rozen... De volgende dag, na een overheerlijk ontbijt, trekken we op verkenning. We bezoeken het dogenpaleis in al zijn glorie en wanen ons aan het hof van toen. Hoe indrukwekkend zijn de vele audiëntiezalen, de kleurige muurschilderingen, de verfijnende beeldhouwwerken... Ondanks de mengelmoes van stijlen uit de diverse tijden is het geheel onovertreffelijk... De kerkers daarentegen zijn gruwelijk en zonder veel verbeelding kunnen we zo voor ogen zien dat hier menig onschuldig man of vrouw bij hoogwater als ratten werden verdronken... Terug buiten straalt de zon zalig en uitnodigend. Dus zoeken we een plaatsje op één van de terrassen van San Marcoplein en nuttigen er een exquis croque-je met een drankje voor een nog exquisere prijs... Tja, dit is ook Venetië hé... Na genoten te hebben van het zonnetje, de vloeiende klanken van het live-orkestje en onze lunch bezoeken we in vliegende vaart de campanile (klokkentoren). Het uitzicht vanop de klokkengalerij is verbluffend mooi. De klokken zijn stoere indrukwekkende gevaarten. We knijpen onze ogen dicht tegen het felle zonnelicht en ontwaren de details van op deze hoogte van de oude stad: het streepje water aan de grens van het stadshart, de in de verte gelegen eilandjes, het Grand Canale dat als een zilveren slagader door de stad kronkelt, de rijzige en impossante torens van verschillende kerken... zo mooi, zo sprakeloos maakt het ons... We eindigen de avond in een typische herberg in de studentenbuurt, waar we genieten van een eenvoudige maar heerlijke maaltijd. En om 21u laten we ons onderuit schuiven voor anderhalf uur sfeervol Venetiaans gemaskerd ballet, doorspekt met gekende aria’s uit opera en operette... Als op wolkjes kuieren we weer richting vaporetto die ons veilig naar het hotel brengt. Op zondag is Venetië overbevolkt. Buiten het pak buitenlandse toeristen wordt de stad overspoeld door eigen volk. Wij ontvluchten de stadskern en varen naar het eilandje Murano dat gekend is voor het wereldvermaarde geblazen glaswerk. Een ware belevenis zowel voor onze ogen als voor...onze portemonnee. Maar je zal geen vrouw zijn of je komt met een sieraad of snuisterij terug naar huis, niet? In de namiddag laten we ons verleiden door de vele winkeltjes in de  Venetiaanse binnenstad. Onze laatste dag wordt de kers op de taart: we gaan de Rialto bezoeken en ...gondelvaren. De Rialto met zijn typische markt is een streling voor het oog. Kunstenaars met kleine en grote “k” verkopen er hun werk. We zakken weer af naar de contreien van ons hotel en stappen er, na wat marchanderen over wat we willen zien en waar we willen varen, in een gondel. We varen de Marco Polo-route. Onder het gondelen informeert de gondelier ons over de diepte van het kanaal tijdens de diverse seizoenen, zien we hoe op de binnenwateren het vervoer gebeurt van alle mogelijke levenswaren, benodigheden allerhande, zelfs voor bouwwerven, zien we de “ziekenboten” ipv. –wagens liggen... enz. We beleven plezier aan iedere schommeling, aan elk leuk detail... Helaas, mooie liedjes duren niet lang en na een laatste dineetje en een korte nacht brengt een watertaxi ons met dezelfde vaart terug naar de luchthaven... En met de slaap nog in onze ogen stijgen we op en laten we de stad van de eeuwige romantiek achter ons... Arrivederci Venetië...

venetie_rialto1.jpg

15:10 Gepost door Roos | Permalink |  Facebook |