14-04-12

Gezondheid

Maanden is het geleden dat ik nog een letter op dit scherm schreef. Niet dat er geen items waren, geen gevoelens die ik kwijt wilde… Niet dat ik er geen nood aan had om mijn hart te luchten… Nee, een pak andere redenen hebben me weerhouden: een gezondheid die bergaf gaat en een echtgenoot van wie het hart gekke toeren begon te maken zijn de voornaamste. En ik kan je verzekeren dat je ’t vaak hoort bij anderen maar nooit denkt dat het jou gaat overkomen… Alles begint met kleine klachten, dingen die jezelf wegcijfert en wijt aan de leeftijd, teveel stress, gewoon andere factoren… Tot op het moment dat je er niet meer rond kan, dat je er met de neus wordt opgeduwd. Je huisarts zegt je ongezouten wat er schort, de specialist doet er nog een schepje bovenop en uiteindelijk moet je verwerken dat er ingrijpende dingen staan te gebeuren, wil het leven opnieuw leven worden… Je stapt in de tredmolen van consultaties, onderzoeken, observaties, kleine dag-opnames met dito ingrepen om uiteindelijk de ultieme ingreep te laten uitvoeren. Je denkt nu zijn we d’r, alles komt goed. Veel rust, de medicatie goed opvolgen, regelmatig bloedprikken, onder controle blijven en je hebt echt courage… tot je plots op spoed belandt! Je zit er met tweeën met de bibber op ’t lijf omdat je niet goed begrijpt wat er nu in godsnaam is misgelopen, wat jij of je man, de patiënt, heeft misdaan. Na uren van onderzoek en wachten verneem je plots dat “de patiënt moet blijven”. De schok golft door je heen, wat heeft dit in vredesnaam te betekenen? Mag ik alsjeblief eens weten waarom? Uiteindelijk blijkt dat er een hartfalen is vastgesteld. Een resem specialisten verder en de nodige behandelingen mag je weer met hem naar huis. Je man nog altijd op en top gestresseerd gaat opnieuw aan ’t werk. En elke dag vraag je: hoe was ’t vandaag? En elke dag krijg je eenzelfde antwoord zonder veel inhoud: goed. Terwijl je duidelijk merkt dat het niet zo goed was, is. Dus wachten we weer de volgende cardio-consultatie af en hopen telkens weer op verbetering… En ook dat went… Geloof me vrij…

 

hart.JPG

 

14:10 Gepost door Roos | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.